تاریخ انتشار:۱۲ بهمن ۱۳۹۶در ۶:۱۴ ق.ظ کد خبر:25437

آیا ممنوعیت استفاده از آب بطری‌های پلاستیکی، پوپولیستی است؟

بعد از اعلام ممنوعیت استفاده از آب بطری‌های پلاستیکی در سازمان حفاظت محیط‌زیست، عده‌ای نقدهایی را مطرح کرده‌اند و معتقدند با این شیوه نمی‌توان، مشکلات محیط زیستی را حل کرد و شاید بتوان آن را در فهرست اقدامات پوپولیستی، جای داد. به گزارش پایگاه خبری جمعیت ...

بعد از اعلام ممنوعیت استفاده از آب بطری‌های پلاستیکی در سازمان حفاظت محیط‌زیست، عده‌ای نقدهایی را مطرح کرده‌اند و معتقدند با این شیوه نمی‌توان، مشکلات محیط زیستی را حل کرد و شاید بتوان آن را در فهرست اقدامات پوپولیستی، جای داد.
به گزارش پایگاه خبری جمعیت اتحاد سبز به نقل از زیست بوم، نگار فیض آبادی*: بعد از اعلام ممنوعیت استفاده از آب بطری‌های پلاستیکی در سازمان حفاظت محیط‌زیست، عده‌ای نقدهایی را مطرح کرده‌اند و  معتقدند با این شیوه نمی‌توان، مشکلات محیط زیستی را حل کرد و شاید بتوان آن را در فهرست اقدامات پوپولیستی، جای داد. اتفاقاً موافقم که نمی‌شود با “یک” اقدام، “همه” مشکلات را حل کرد. بعید می‌دانم طراح و مجریان این ایده هم، چنین تصوری داشته باشند.
گاهی خبرهای این‌چنینی باعث می‌شود انتقاداتی مطرح شود و دیگر ردی از نقد، نظر تخصصی و پیشنهاد مؤثری دیده نمی‌شود تا خبر بعدی. کاش گوش شنوایی پیدا شود تا کارشناسان هم از حاشیه امنشان خارج شوند تا بتوانند برای بهبود وضعیت موجود، کمک کنند. به‌هرحال، این ممنوعیت، مزیت‌هایی دارد اما صرفا در حد و اندازه خودش و نه بیشتر.
اگر سازمان متولی حفاظت محیط‌زیست برای شروع هم که شده، بخواهد از راه کاهش پسماند خشک و اصلاح الگوی مصرف، یک‌قدم برای حفاظت از محیط‌زیست بردارد، خوب است. با‌این‌حال، هرگز قانع نمی‌شویم چون باید به سراغ اقدامات تخصصی پر بازدهی بروند که معضلات بزرگتری را حل  می‌کنند. ضروری‌ست تا سازمان حفاظت محیط‌زیست، درزمینه‌های دیگر هم تناقض بین حرف و عملش را کم کند تا امیدها از ناامیدی‌های این روزها، پررنگ‌تر شود.
وقتی به جلسه‌های متعددی فکر می‌کنم که تمام نتیجه‌شان این است که روز و ساعت جلسه بعدی مشخص شود و یا شرکت‌کنندگانش، سرانه مصرف انرژی، آب، میوه و… را بالا ببرند و خروجی و بازده کارآمدی ندارند، با خودم می‌گویم یک بطری پلاستیکی هم کمتر مصرف شود، یک بطری است. (انصافا خودمان هم از این همه قناعتمان، حیرت‌زده می‌شویم!)
این ممنوعیت با یک شعار خوب، همراه است. «از خودمان شروع کنیم». جمله‌ای که با خودش مسئولیت می‌آورد. همان چیزی که همه ما از مدیران انتظار داشتیم تا فقط «مردم» برایشان حکم مخاطب نداشته باشند و عملکرد خودشان را هم بررسی و اصلاح کنند. البته به شرطی که جمله «از خودمان شروع کنیم» فقط محدود به یک هشتگ نباشد و صرفاً در شبکه‌های مجازی، جا خوش نکند. اگر بار این مسئولیت، به‌درستی درک شود، اتفاق خوش‌یُمنی در محیط‌زیست ایران خواهد افتاد. یعنی می‌شود؟
انتظار مردم این است که سازمان حفاظت محیط‌زیست، اقداماتش را به شفافیت، آراسته کند و مردم را در جریان امور قرار دهد و از همه مهم‌تر، در سطح ماجرا باقی نماند و برای چند کار ساده، چنان مباهات نکند که انگار کاری کرده کارستان!
ما در زمانی به سر می‌بریم که پیامدهای نامطلوب زیست‌محیطی، به‌روزهای اوج خودشان رسیده‌اند (البته با این شتاب فعلی تخریب، تصور کردن روزهای سخت‌تر، بعید نیست). با این حساب، سازمان حفاظت محیط‌زیست هم باید از سطح شعارها و هشتگ ها فراتر برود و اقدامات به‌هنگام و تخصصی را جدی بگیرد.

سال‌هاست، حرف‌ها و شعارهای زیادی را پای تریبون‌ها و منبرهای سخنرانی شنیده‌ایم. با شرایط امروز محیط‌زیست ایران، به قول حضرت سعدی، حضرت سعدی «به عمل کار برآید، به سخندانی نیست».



ارسال نظر براي اين مطلب مسدود شده است.

Go to TOP